Laurens: zijn bronnen van inspiratie

(c) Robbert Kamphuis

(c) Robbert Kamphuis

Uit het interview  door Frénk van der Linden,  Boekenmarkt 18 april 2015:

Ja, ik heb als kind ontzettend genoten van Professor Zegellak en zijn koekoek door Daan Zonderland en ook van Pa Pinkelman en andere boeken van Godfried Bomans. Ik moest zo lachen, maar toen ik ging studeren, ik was een jaar of 18,  was voor mij een boek van Gerrit Krol een openbaring. Ik meen dat het heet De ziekte van Middleton.

Daarin zag ik opeens hoe je over alles mag schrijven en dat het niet altijd een verheven onderwerp hoeft te zijn en ik herinner me nog mijn ontzettende  vreugde toen ik een passage las over een ingenieur dat was hij dan zelf en hij werkte bij de Shell. En aan het eind van de dag keek hij ontzettend tevreden uit het raam op de raffinaderij en dan zag hij in de verte een pijpje van een gigantisch gebouw uit het dak steken  en uit dat pijpje zag je kwam wat hitte of lichte rook. Hij had ooit uitgerekend dat dat pijpje op die plek moest komen en dan was hij elke dag weer blij. Dat heb ik voor elkaar gekregen. Als ik er niet was geweest dan was dat pijpje er ook niet geweest. Dat vond ik een openbaring dat je zo kunt schrijven.

Hier onder een aantal citaten van auteurs:

Woordeloos
Terwijl die waarheid klaarder skyn
Sal die getye ons nerfkaal stroop,
Afsigtelikheid kom reeds in sig. […]
(Elisabeth Eijbers: pag. 48 in Bestand, Querido, Amsterdam 1982)

Het was in de tijd dat ik, uiting gevend aan mijn diepste gedachten, een vierkantje tekende en daar urenlang op kon zitten staren. Ik woonde op een kamer in de Deurlostraat, als je de straat ziet, begrijp je het meteen. (Gerrit Krol: pag. 128 in De ziekte van Middleton, Querido, Amsterdam 1969)

Impasse
Wij stonden in de keuken, zij en ik.
Ik dacht al dagen lang: vraag het vandaag.
Maar omdat ik mij schaamde voor mijn vraag
Wachtte ik het onbewaakte ogenblik […]
(Martinus Nijhoff: Pag. 208 in  Verzamelde gedichten, Bert Bakker / Daamen N.V, Den Haag 1964)

‘Slechts de namen der grote drinkers leven voort’
(Rikus Waskowsky, Titel van een bundel, uitgegeven door de Bezige Bij, 1968. Geciteerd uit Verzamelde Gedichten, Bert Bakker , Amsterdam 1985)

 

Eigen citaten van Laurens

ALWEER EEN ODE AAN MIJN VROUW
Dit zijn de besten: Die automatisch heilig zijn.
Mijn vrouw – zij kan niet anders.
Zij biedt mij van haar hapjes aan, en drank,
alsof ik niets gehad heb
en zij baadt in ’t genoeg.
Oh heilige – uw heupen,
uw lach, uw warme mond!
Nee, nooit heb ik genoeg!

 

PATATSNIJDER  TOMADO

Vet                                                                                                                                                      De Tomado patatsnijder is een soort Stalinorgel maar dan voor piepers. Een Stalinorgel was een soort patatsnijder maar dan kwamen er raketten uit. Gelukkig vlogen die een stuk verder dan je patatten. De Duitsers bij Stalingrad hadden een hekel aan Stalinorgels, maar van Tomado patatsnijders hielden we allemaal. Het was een fraai technisch ding met veel chroom en een knalrode handle. Hij werkte altijd. Je legde er een aardappel in, drukte op het handvat en er kwamen 25 prachtfrieten uit. Als je heel erg trek had verwisselde je het mes en dan kreeg je er 49. [fragment]

CULTUUR IS EEN STOEL IS EEN STOEL

Laurens van der Zee*, stadsdichter van Wageningen
Woensdag Debatdag, organisatie De Gelderlander en de bblthk, Wageningen, 28 maart 2012

Ik ben Wageninger maar dat maakt niet uit, ik kan evengoed een cultuurdrager zijn. Trouwens, iets dragen ís al cultuur: Dragen wordt in elke cultuur weer anders gedaan, een stratenmaker zul je niet vaak zien met een tasje onder zijn arm en op het hoofd wordt in dit land al helemaal niets vervoerd. Wel in Afrika, en daar praten en zingen ze ook heel anders dan wij hier, terwijl we toch allemaal als onbeschreven blad geboren zijn. Zo zie je dat je groeit en opgroeit in de cultuur die jou omringt; de kans is groot dat je daar je hele leven in wonen blijft en dat je die cultuur ook weer aan je nakomelingen doorgeeft. Ze noemen dat wel de GVR en dan bedoelen ze niet de Grote Vriendelijke Reus maar de Grote Vicieuze Reproductiecirkel. [fragment]

Laurens van der Zee 11-11-1988

EEN AARDAPPEL DOORKNIPPEN

Een aardappel doorknippen.
Je weet dat het niet gaat maar je probeert het toch.
Je houdt van uitdaging.
Is dit geen luxe-probleem? Er is nog zoveel nood. De derde wereld is nog steeds geen plaatsje opgeschoven. Ook in eigen land, eigen buurt, in eigen hart is er genoeg te doen. Typisch een bezigheid dus voor de yup die alles al heeft.[fragment]

 

HUISHOUDBRIEFJES, GEVONDEN OP WAGENINGSE KEUKENTAFELS

Stadsdichter Laurens van der Zee bij de opening van de expositie Wageningse Deuren van Het Gelders Palet, in de bblthk op 4 december 2013

We zitten goed in de kaas maar slecht in het brood. Als jij eerder thuis bent, haal jij het dan?

Aan de thuishulp. Beste thuishulp, mijn vader wordt nu wel heel vergeetachtig en hij herkent mij ook niet meer. Let u extra op? Het ruikt een beetje vreemd soms. En hij laat de voordeur open staan. Het kan eigenlijk niet veel langer zo.

Liefje, heerlijk rustig dagje gehad. Zelfs de buurvrouw kwam niet langs, mag in de krant.

Iemand heeft al wéér de verkeerde container meegenomen!

[fragment]